Press "Enter" to skip to content

عدالت و ناعدالتی

پیش نوشت : چند وقتی بود که فرصت نکرده ام مطلب جدیدی بنویسم و خودم عذاب وجدان خاصی دارم. البته واقعا سرم شلوغ بود و خب شاید علت اصلی هم نبود. یکی از علت های مهم بالا رفتن سطح استانداردهام از خودم در نوشتن بود. یعنی انتظار داشتم یا ننویسم یا عالی بنویسم و این حرف ها. اما امشب تصمیم گرفتم بنویسم و این مانع پیشرفت را از پیش روی خودم بردارم. اگر پیوستگی مطالب چندان درست نبود بر من خرده نگیرید.

عدالت را در طول روز بسیار می شنویم. در کاربردهای مختلف هم می شنویم. دغدغه بسیاری از افراد هم هست. عموما هم کسانی که طالب آن هستند خودشان در کوچک ترین جزییات زندگی آن را رعایت نمی کنند. جماعت اینستاگرامی را که باید کنار بگذارم که فقط به درد هشتگ زدن می خورند. درباره این واژه بسیار حرف زده شده است. افراد بسیاری آن را تعریف کرده اند. افلاتون از دانه درشت های آن است که در کتاب هایش از عدالت به عنوان پایه های حکومت حرف زده. امام علی هم به خاطر عدالتش زبانزد است. عدالتی که نارضایتی افراد سودحوی زیادی را در پی داشت. شاید ندانم تعریف عدالت چیست شاید نتوانم مرزی تعیین کنم که بگویم درون این عدالت وخارج از آن ظلم است اما می توانم موارد بسیاری را بگویم که قطعا عدالت نیست. فکر کنم همه بتوانیم این کار را انجام دهیم. به این بهانه می خواهم دو مصداق اخیر ناعدالتی را بنویسم.

اگر فیلم hotel rwanda را ندیده اید این بند را نخوانید چون خطر اسپویل دارد! حتی اگر فیلم بین هم نیستید باز هم می گویم نباید این فیلم را ندیده از این دنیا بروید. فیلم حاکی از داستان تلخ یک کشور است. داستان واقعی و عجیب. کشوری که وقتی صفحه ویکی پدیا آن را می آورید مانند صفحه یک فیلم ترسناک هالیوودی سراسر عکس جمجمه را به عنوان نماد آن کشور نشان داده می شود. داستان تلخ مردمی که نتوانستند هم دیگر را تحمل کنند. داستان کشبه شدن نزدیک به ۱ میلیون نفر. طبق گفته های نسیم طالب نباید داستانی را به عنوان علت برای این واقعه قوی سیاه وار نقل کرد. در واقع نمی توان با یک علت ساده این قضیه را بررسی کرد. اما حداقل می توان یکی از عوامل ایجاد این فاجعه را عنوان کرد. این کشور دارای سه نژاد است که اکثر آنها از دو نژاد هوتو و توتسی هستند. این کشور پس از جنگ جهانی اول از دست آلمان ها به دست بلژیک می افتد. بلژیکی ها که وارد کشور می شوند قدرت را به دست توتسی ها می دهند که گویا دماغ کوچکتری داشته اند. و این روند ادامه پیدا می کند تا این که توتسی ها نژاد برتر این کشور می شوند در حدی که حتی نژاد در شناسنامه هم درج می شود و توتسی ها از امکانات دولت بهره بیشتری می برده اند. و شاید یکی از عوامل ایجاد کینه و نفرت همین ناعدالتی آشکار بوده باشد. پس از آن در سال ۱۹۹۴ در یک اتفاق عجیب در ۱۰۰ روز تقریبا ۱ میلیون توتسی و هوتو میانه رو کشته می شوند. باز هم تاکید می کنم ۱ میلیون نفر. سازمان ملل که کاری نمی کند. هر کشور هم که دستش به آنجا می رسد اعم از چین فرانسه فقط در پی فروش سلاح است تا پیامد ناعدالتی گسترده بر همگان واضح شود. ناعدالتی چه در زمان آن و چه بعد از آن جان انسان ها را می بلعد. شاید برایتان جالب باشد که این روزها این کشور مدعی پیشرفت تکنولوژیک است. هم چنان واردات خوبی از بلژیک دارد و به نظر می رسد چندان هم مستقل از استعمارگرش نیست. گفتگو درباره نژاد در این کشور ممنوع است. خواهش می کنم لحظاتی خودتان را شهروند این کشور تصور کنید تا مفهوم ناعدالتی برایتان آشکار شود.

همین داستان برای مسلمانان بیچاره میانمار و تکرار شده است. به علت مسلمان بودن از امکانات دولتی محروم اند. از هم تنفر دارند و فعلا مسلمانان کشته می شوند. داستان تلخی که مثل رواندا رسانه هایی مانند bbc و cnn آن طور که باید آن را پوشش نمی دهند تا در شرایطی که روز به روز آدم در میانمار کشته می شود مردم جهان تنها از طوفان آمریکا  خبر داشته باشند. یکی از بهترین خبرگذاری ها که به آن علاقه دارم gaurdian است که از قضا مشکل نقدینگی هم دارد. از معدود رسانه هایی است که این خبر را لااقل بیشتر و بهتر نقل کرده است و جزو سرتیتر های مهم آن است. به هر حال این پدیده در مورد مسلمانان قطعا ناعدالتی است حالا تعریف عدالت هر چه که می خواهد باشد. این ویدیو را در مورد این کشور حتما ببینید : gaurdian در این فیلم به طور علنی نفرت را می بینید از دو گروهی که به دلیل قوانین عجیب و غریب و ناعادلانه نسبت به یک نژاد و هم چنین وقایع بی ارزش و ظاهرا احساسی از هم متنفرند. در جایی از فیلم هم می شنویدکه یک بودایی می گوید فرقی ندارد اسم مسلمانان را چه بگذاریم همه آن ها داعش هستند که برایم جالب بود. خلاصه بی عدالتی چه در زمان آن و چه بعد از آن عواقب منفی برای هر دو گروه دارد که گویا از آن غافل می شویم.

روده درازی من را ببخشید اگر بی جهت به بیراهه زدم.

مراقب ناعدالتی در کشور خودمان هم باشیم. یکی از مصداق های ناعدالتی مثل مصداق های بالا آن جایی است که عده ای به دلیل یک نام از امکانات دولتی بهره بیشتری می برند…

۶ Comments

  1. اسماعیل
    اسماعیل ۱۳۹۶-۰۶-۳۱

    سلام منتور!
    صبح یه بار نظر دادم ولی نمی دانم چه مشکلی پیش آمد که به هر علتی ثبت نشد
    یه زمانی به معنای عدالت فکر می کردم و به این رسیده بودم که عدالت همون تساویه . یه تابعی به اسم حق برای همه تعریف بشه و اون تابع مساوی باشه. حرف این که عدالت همان برابری نیست رو قبول ندارم چون وقتی جفتشون تعریف ندارن . نباید حرف الکی زد!
    چیزی که تو نسل کشی رواندا برای همه واضحه ٬ همون حرف فیلمه که مرم باید خودشون برای خودشون بایستن و هیچ کسی به کمک شون نمیاد . نه سازمان ملل و نه …
    واقعا این کشور فرانسه چگونه همین ۲۰ سال پیش دست به این جنایت زده ولی الان معیار صلح طلبیه.
    بی عدالتی در کشور خودمان که اصلا قانون است:)))

    • ahbeheshti
      ahbeheshti ۱۳۹۶-۰۶-۳۱

      نفرما استاد شما سرور ما هستید.
      حقیقت این بود که من هم موقع نوشتن این مطلب خیلی سعی کردم برای عدالت تعریفی پیدا کنم ولی نتونستم. واقعا اجرای عدالت کار سختیه چه در نظریه و چه در عمل.
      کشور ما بی عدالتی هایی داره که عنوانش حتی در این وبلاگ دورافتاده هم محدودیت داره!

  2. ابوالفضل
    ابوالفضل ۱۳۹۶-۰۷-۰۶

    سلام امیرحسین،
    تازه از بین اون جماعتی که فقط به درد هشتگ زدن می خورن یه زیر دسته هستن که دیگه تهشن! اینا فک می کنن با هشتگ زدن یا پست گذاشتن تو اینستاگرام و توئیتر دارن به بشریت کمک می کنندو کلی هم احساس مفید بودن بهشون دست میده و به قول دوستم جوری لپ تاپشون رو بعد توئیت کردن می بندن که انگار ترامپن و دستور حمله صادر کردن! بگذریم.
    راستی یه چیز دیگه هم میخواستم بگم. کاش این امکان رو فراهم کنی که در صفحه اصلی وبلاگت مشخص بشه کدوم پست ها کامنت ها داره یا مثلن آخرین نظرات نمایش داده بشن.

    • ahbeheshti
      ahbeheshti ۱۳۹۶-۰۷-۰۷

      سلام 🙂
      دیشب که واقعه کربلا رو داشتم با خودم مرور می کردم به این فکر افتاده بودم که این جماعت هشتگ زن از بعضی جهات چقدر شبیه همون جماعت کوفه هستن. کسایی که برای دفاع از حقشون زیر نامه های زیادی رو امضا کردن اما وقتی پای عمل رسید کمتر از ۱ % شاید واقعا عمل کردن. تازه همون ها هم که حاضر شده بودن از جانشون بگذرن عموما کسایی بودن که امضا نکرده بودن و این جماعت رو می شناختن. من خودم ادعایی ندارم اما می بینم اون هایی که هشتگ های شاخ می زنن تو زندگی عادیشون حاضر نیستن به بالاسریشون که داره کار غلط می کنه بگن کارت اشتباهه و اینا .
      آره پیشنهاد خوبیه. من موقع طراحی قالب می خواستم مینیمال بشه اما مثل این که دیگه خیلی مینیماله D:

  3. جواد
    جواد ۱۳۹۶-۰۷-۱۰

    سلام
    در مورد مرز بین عدالت و برابری یاد یه عکس افتادم سال (فک کنم اوایل دوره یارانه ها بود)
    سه تا ادم بودن کوتاه متوسط بلند
    می گفت اگه برابری باشه ۳تا چهار پایه هم اندازه بزاریم زیر پاشون همه یه اندازه بالا می ان این میشه برابری
    ولی اگه عدالت باشه زیر پایه کوچیکه ۴ پایه بزرگ
    متوسطه متوسط
    و بزرگه کوچیک
    به نظرم تعریف ها این جوری بهتره
    حالا کدوم بهتره باید تو علت تفاوت قدشون ببینی
    ««شاید همیشه برابری عادلانه تر از عدالت نباشه»»
    پ ن : اصلا هم نظری در رابطه با یاراانه ندارم
    #عدالت #برابری # ۱۴۰۰ـباـروحانی

    • امیرحسین
      امیرحسین ۱۳۹۶-۰۷-۱۳

      آره این موضوع واقعا جای فکر داره. کلی ترین تعریف عدالت احتمالا قرار گرفتن هر کس یا چیز در جای خود باشه. اما این که هر کس جاش کجاعه خیلی سخته تعیینش!
      چه مثال جالبی زدی باید بهش فکر کنم.
      هشتگ هات رو خیلی دوست داشتم 🙂 نشون میدن چقدر انتقال فضای اینستاگرام به جاهای دیگه مضحکه 😉

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *