Press "Enter" to skip to content

ویژگی ها ، داشته ها و انگیزه ها

پیش نوشت ) برخلاف نوشته های قبلی این نوشته کاملا شخصی است. علت انتشارش هم این است که می خواهم انگیزه های این روزهایم در جایی ثبت شود. پس خواندن این مطلب چیزی به شما اضافه نخواهد کرد.

ترم ۱ وارد دانشگاه شدم و هدفم علمی بود. برای درس ریاضی ۱ کتاب دکتر شهشهانی را خواندم. ترم ۱ و ۲ برای من زمان فکر کردن بود. روزهایی که در اتاق های خالی دانشکده فیزیک می نشستم و فقط فکر می کردم و می نوشتم. هنوز نوشته های آن روزها را دارم که برنامه ریزی می کردم که کارهای زندگیم باید سه دسته باشد. فعالیت های تحصیلی ، کاری و متفرقه. و اعتقاد داشتم (دارم) در دو سال آینده احتمالا اولویت با فعالیت های تحصیلی است. بعد از آن باید تا چند سال اولویتم کاری باشد و بعد از آن می خواهم دیگر دغدغه دو مورد اول را نداشته باشم و فقط اولویتم کارهای متفرقه مثل کتاب خوانی ، کارهای عام المنفعه ، وبلاگ نویسی و … باشد.

ترم ۳ و ۴ ترمی بود که با دانشگاه بیشتر از قبل آشنا شده بودم ولی هم چنان درس های خوب زیادی داشتم. در واقع ترم تثبیت فکر های ترم ۱ و ۲ و متن های بلند و پرمفهوم سایت استاد شعبانعلی بود. فعالیت کاریم شروع شد و تلخی هایش را با تمام وجود حس کردم. بعد از رفتن سر کار سادگی درس خواندن را متوجه شدم. درس خواندن فضای مصنوعی رقابتی بود که تلاش را مستقیما به نمره متناظر می کرد. درحالی که در کار هر چیزی ممکن بود.

الان ترم ۵ شده و می دانم دانشگاه جای کوچکی برای من است. امروز می دانم بیشتر از این که درس خواندن از اول زندگی به من کمک کرده باشد موقع کم شدنش باعث کاهش اعتماد به نفسم شد. امروز معتقدم که اگر می خوام کار خوبی در زندگیم بکنم باید قدم هایش را از اکنون بردارم و برای آنها بجنگم. امروز مسخره بودن دانشگاه را با تمام وجود حس کرده ام. نه از این جهت که جای بدی است و نباشد بهتر است بلکه از این جهت که برای من در شرایط فعلی بیشتر از این که به رشدم کمک کند جلوی رشدم را گرفته است. نمره ای که با هزار روش احمقانه به دست می آید و دوستانی که عزتشان را می دهند تا نمره بخرند هم در این حس تنفر نقش داشتند. این ترم قرار بود به دلیل کاری که می کردم معدلم کم شود اما همه جور معجزه ای رخ داد تا چندان تغییر نکند. نمره عجیب درس سیستم عامل ، مسابقه امتیازی که با نیم ساعت کد زدن من و امیرمحمد رتبه چهارم شد و درس طراحی زبان ها که از انتظارم به مراتب بهتر شد. باز هم مثل ترم های قبل شانس آوردم و برعکس ترم های قبل نه تنها معدل بالایم خوش حالم نکرد بلکه بیش از هر روز دیگر من را ناراحت کرد چرا که از این به بعد اگر به کسی بگویم معدل مهم نیست و کار کن احتمالا می گوید معدل خودت چرا بالاست. از معدلم ترسیدم چون شاید برای آن زیاد وقت گذاشتم(؟) نمی دانم.

دوست دارم چند مورد در این جا ثبت شود. ویژگی های شخصیم ، داشته هایم و انگیزه هایم برای آینده.

ویژگی هایم :

از دوستانم خواسته بودم سه ویژگی مثبت و سه ویژگی منفی من را بنویسند. هر چند وقت یک بار آنها را می خوانم تا با ویژگی های منفی آن بجنگم. در هر صورت می خواهم ویژگی های شخصیم را بنویسم تا در آینده ببینم چقدر تغییر کرده اند.

تلاشگر بودن : هر چند در دید اول بسیار عالی است اما چاقوی دو لبه است. باید حواست باشد اسب باکستر قلعه حیوانات نشوی.

اجتماعی نبودن : از ویژگی هایی است که در ابتدا بسیار پررنگ بود اما به مرور کمتر و کمتر شد. الان فکر نمی کنم مثل ترم ۱ همان آدم گوشه نشین باشم و آن قدر تمرین کرده ام که بتوانم سر صحبت را باز کنم و در جمع ها صحبت کنم. هر چند هنوز رابطه ام با دخترها از وضعیت “الان باید سلام بکنم یا نه” فراتر نرفته است! ضمن این که اجتماعی بودن از مهم ترین فاکتورهای انسان های موفق در عرصه کار است و من به آن نیاز دارم.

اعتماد به نفس پایین : برای این مورد هم تلاش بسیار کردم تا برای پدیده های مسخره اعتماد به نفسم را پایین نیاورم. اکنون اعتماد به نفس انجام خیلی از کارها را دارم.

بی احساس بودن(؟) : عموما از طرف دوستان نزدیکم به بی احساس بودن متهم می شوم اما بی احساس نیستم! در اکثر اوقات خیلی راحت تفریح کردن را رد می کنم. خیلی راحت می گویم کار دارم و نمی توانم بیایم. راستش چون اگر بیایم می دانم یک جای کار می لنگد و الان فرصت این کار نبود. در هر صورت تلاش کردم تفریح های ساختارمند را به نسبت ترم های قبل بیشتر کنم. ولی هم چنان به عشق در یک نگاه اعتقاد ندارم 🙂

داشته هایم :

به این موضوع خیلی فکر کردم که داشته هایم چه چیزهایی است خیلی سریع به این نتیجه رسیدم هیچ وسیله ای جزو داشته هایم نیست! این خودم ، آدم های و دوستانم هستند که داشته های واقعی من هستند.

خودم : بله از این که هستم خدا را شکر می کنم. خدایا نعمت سلامتی را هیچ گاه از من نگیر.

پدر و مادرم : مهم ترین داشته ام بعد از خودم پدر و مادری اند که بی دریغ به من لطف کرده اند. نمی دانم کی وقتش می رسد که من هم به آنها کمک کنم. اما مطمئنا آن روز باید پیششان باشم.

هم گروهیم : بی شک سهند عجیب ترین هم گروهی است که تا کنون داشته ام. پرتلاش و پرانگیزه. ایشالله با همکاری هم چرت بودن دانشگاه را به همه ثابت می کنیم. گروه dropout …

دوستانم : بزرگترین داشته ام دوستانی هستند که همیشه به من لطف داشته اند از دوستان دانشگاهی تا دوستان مدرسه ایم.

  • اسماعیل : تا به حال ندیده ام عصبانی شود. نه تنها من که کل خوابگاه مثل یک رهبر او را می پرستیم! ایشالله یک روز یک استاد دانشگاه خوب می شوی و مسئله حل نشده ای را حل می کنی. بیشتر از موفقیت خودم به موفقیتت ایمان دارم.
  • امیرمحمد : مهم ترین ویژگیش احتمالا حق پذیری است. ایشالله یک روز ایران بهتری را می سازی. و همیشه با هم دوست خواهیم بود.
  • میلاد رضایی : ممنون که همیشه به من انگیزه می دهی. انشالله یک کار خوب را به زودی شروع می کنی.
  • ابوالفضل : بیشتر از این که موقعیت مکانی ما را به هم نزدیک کرده باشد ویژگی های مشترک ما را به هم نزدیک کرده. دوست متممی همیشگی.
  • امیرحسین اکبری : هر چقدر هم که بگذرد گذشته مان فراموش نمی شود.
  • امیرحسین طغرلیان : بی شک با تلاشی که من از تو سراغ دارم به جاهای خوب خواهی رسید رفیق فراموشت نمی کنم.
  • میلاد اینک : امیدوارم در چند سال آینده هم بتوانم در ایران تو را ببینم (واقعا از ته قلبم گفتم).
  • علی ایزدی ، علیرضا ترابیان و همه دوستانی که تمام داشته های من هستند و بس.

احتمالا داشته مادی دیگری ندارم…

انگیزه هایم :

  • انگیزه ام در آینده نزدیک موفقیت در زمینه مهندسی کامپیوتر و احتمالا تولید یک بازی با کیفیت است.
  • انگیزه بعدیم تلاش در جهت بهبود آموزش و پرورش کشور است. کارهای زیادی نوشته ام که می توانم انجام دهم اما همه آن ها نیاز دارند تا از نظر مالی تامین باشم و تمام وقتم را روی آنها بگذارم. هر چند اکنون هم دوست دارم تا می توانم به دکتر عبدالعالی کمک کنم و ان شاالله زمینه اش فراهم شود.
  • انگیزه بعدیم هم خیلی ساده پیدا کردن یک نفر دیگر زیر یک سقف است برای کل مسیر زندگی.
  • انگیزه آخر و البته بزرگترین هم رسیدن به خدایی است که در این نزدیکی است.

می خواهم اگر روزی مردم روی قبرم بنویسند :

«تلاشش را کرد»

 

 

خدایا نگذار در تباهی این زندگی غرق شوم و چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار.

۱۰ Comments

  1. آقای همساده
    آقای همساده ۱۳۹۶-۱۱-۰۴

    مهم ترین چیز داشتن هدفه و میبینمت تو رو که بیشتر از هر کس دیگه‌ای واسه رسیدن به هدفت تلاش میکنی. با این که غر میزنی که از دانشگاه و یه سری چیزاش خوشت نمیاد ولی بازم سعی میکنی متفاوت ترین و بهترین باشی تو همونم. نمیگم بیشتر درس خوندی نه اتفاقا کلی کمتر هم خوندی ولی بازم سعی کردی بهترین باشی دلیلش هم اینه که میدونی قراره چیکار کنی میدونی به چه دلیل باید درس بخونی به چه دلیل نباید درس بخونی و نمیذاری و نذاشتی هیچ کدوم از این دو تا بهت آسیب برسونن . خودت میدونی و همه هم خودشون میدونن که اکثرا دلیل درس خوندشون رو نمیدونن و این بزرگترین مشکل هممونه.
    خوشحالم از این که تلاش میکنی به اطرافیانت هم این حس رو منتقل کنی که بفهمن کین و تلاش کنند واسه پیداکردن هدفشون. خود من هر دفعه باهات حرف میزنم سعی میکنم بعدش برم به هدفام فکر کنم. همین پستی که گذاشتی باعث شد تا من بازم بیشتر تشویق بشم که هدفام رو مشخص تر کنم مثل تو.
    امیدوارم موفق تر و موفق تر از اینی که هستی باشی.

    • امیرحسین
      امیرحسین ۱۳۹۶-۱۱-۰۵

      علی متشکرم از تو که این دیدگاه رو گذاشتی. خداوکلیلی لایق این همه تعریف نیستم.

      راستش آره از یه جایی به بعد تصمیم گرفتم تو تابستون که تاثیرگذارتر باشم و سعی کنم دغدغه هام رو بقیه هم منتقل کنم. اما این روزها دلم بدجور گرفته. چون چندین تلاش ناموفق در شبکه های اجتماعی داشتم. به بچه ها میگم نمره مهم نیست یعنی نمره اصلا چیزی نیست که تلاش واسش ارزش داشته باشه و کارهای خیلی خیلی سخت تری هست که می تونید انجام بدید و رویکردشون هم مستقیما دست گذاشتن روی معدلمه که چرا معدل خودت بالاست و منم که مثل هر کس دیگه نمی دونم چرا بالا شده فقط می تونم سکوت کنم. این جور عکس العمل ها باعث شد تصمیم بگیرم دیگه درمورد این موارد با بچه ها تو جمع ها و شبکه های اجتماعی صحبت نکنم. علت بیرون اومدن از توییتر هم همین بود. حس کردم با حرف هام فقط دارم اذیت می کنم بقیه رو. خلاصه تصمیم گرفتم دیگه فقط همین جا مطلب بذارم.

      خیلی خیلی خوش حالم که دوست هایی مثل تو دارم. 😊

  2. اسماعیل
    اسماعیل ۱۳۹۶-۱۱-۰۸

    سلام استاد 🙂 امیدوارم به اون حرف آخر حتما برسی
    ببخش که من رسمی نمی نویسم . چون حس می کنم اینجا قرار نیست در ضوابط اخلاقی دانشگاهی جا بشه
    نظراتت نسبت به خودت خیلی شهامت داره. همین که با خودت می تونی رو راست باشی . من اکقرا این رو ندارم و اون ذهن ساختاریافته رو .من نمی تونم هوز به طوذر کامل اونچه رو که به نظرم درسته و درست نیست رو جدا کنم . تا مقداری این کار رو می کنم و اونی که به نطرم به هیچ درد نمی خوره را انجام نمی دم اما هنوز این قدرت ارزش گذاری ام کمه و باید بزرگتر شه. جلوی یه سری چیز ها رو گرفتم و باید جلوی یه سری دیگه هم بگیرم . از روز اولی که اومدم دانشگاه نظرم این بود که هر دقیقه خوندن و حفظ کردن درس عمومی توهینه و خب تا حد خوبی انجام ندادمش . اما خیلی چیزای بزرگتر هنوز داره من رو دنبال خودش می کشه . احتمالا تو هم این حس رو داری
    خیلی دوست دارم دوباره کد نویسی رو تجربه کنم . خیلی وقته دلم تنگ شده.
    در مورد چیزی هم که نسبت به من نوشتی خیلی لطف داری . واقعا لطف داری . نمیدونم چی بگم
    مرسی که این لطفو بم کردی .

    • امیرحسین
      امیرحسین ۱۳۹۶-۱۱-۱۲

      سلام اسماعیل ان شاالله
      آخرین باری که به یه نفر گفتم رسمی بنویس خیلی پشیمون شدم. هر جور که دل تنگت می خواهد بنویس این جا قاعده ای ندارد.
      استاد من فکر می کنم تا وقتی که برای یک تصمیم بهایی ندیم و به عمل نرسیده هنوز معلوم نیست چقدر شهامت داریم. امیدوارم بتونم تصمیم هایی که گرفتم را قویا بهشون عمل کنم. این ترم که واحد کمتر برداشتم تا اولین بها را داده باشم امیدوارم بتونم به هدفم برسم. اسماعیل در مورد درس های عمومی رویکردت خیلی شجاعانه هست. واقعا نمی خونی. این شهامت فقط از خودت برمیاد که به چیزی که اعتقاد داری عمل می کنی هر چند ممکنه بها داشته باشه.
      برام دعا کن که ترم های آینده بتونم به هدف هام برسم. خیلی دوست دارم از احمقانه و چرت بودن این دانشگاه و همه چیزش کم کنم امیدوارم یه روز به بچم نگم پسرم من می خواست راه درست رو خودم بسازم ولی نشد پس تو سعی کن راهی که همه میرن رو بری.

  3. Milad Rezaei
    Milad Rezaei ۱۳۹۶-۱۱-۱۵

    سلام
    ممنون از لطفت.
    منم دعا می‌کنم همیشه موفق و با تقوا باشی.

  4. AR
    AR ۱۳۹۶-۱۱-۲۴

    امیر جون غیر محبوب بودن و درون گرای از ویژگی های تیپ شخصیتی جستجو گر می باشد که شامل حال شما می شود نگران این ویژگی‌ها ت نباش چون ذاتی می باشد ودر شخصیت شما وجود دارد و در پی آن نباش که این ویژگی را از بین ببری چون این تیپ شخصیتی ویژگی های خاصی دارد که شما رو در زندگیت موفق می کند😑😑

    • امیرحسین
      امیرحسین ۱۳۹۶-۱۱-۲۵

      ممنون که نظر دادی. قطعا مامانم بهتر از من خودم رو می شناسه 😍
      باید یه بار دقیق برام توضیح بدی که تو کجاها می تونه تیپ جستجوگر موفق باشه 🙂

  5. حسین زارع
    حسین زارع ۱۳۹۶-۱۲-۰۷

    امیدوارم موفق باشی و همیشه به راهی که هنوز در اون هستی اعتقاد تام داشته باشی.

  6. امیرحسین
    امیرحسین ۱۳۹۷-۰۱-۲۳

    دمت گرم رفیق
    منم هیچ وقت فراموشت نمیکنم
    دلم برات خیلی تنگ شده ؛)
    ایشالا همیشه موفق باشی

    • امیرحسین
      امیرحسین ۱۳۹۷-۰۱-۲۵

      ببین کی این جاست 😍😍
      منم همین طور باید حتما یه قرار بذاریم 😁

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *