Press "Enter" to skip to content

اگر سیب زمینی فروش هم هستید در کارتان تک باشید

مرثیه تکراری متمایز بودن و نمره محور بودن و مدرک بی ارزش نمی خواهم بخوانم به اندازه کافی برای آن حرف زده شده صرفا می خواهم یک آدم موفق را معرفی کنم که در کارش تک است.
چندمین باری است که بعد از پیاده روی پارک لاله یک راست می روم به مرکز خرید ولیعصر فقط به دلیل وجود یک مغازه که فقط سیب زمینی می فروشد. خیلی برایم جالب بود که چرا جذب آن می شوم.

این مغازه فقط سیب زمینی می فروشد اما در کارش تک است. به طرز عجیبی وقتی به دوستانم هم معرفی کردم آنها هم شیفته سیب زمینی های آن شدند. رفتار حرفه ای فروشنده برایم جذاب است. سیب زمینی را در یک ظرف پلاستیکی می گذارد. به آرامی یک دستمال کاغذی در می آورد و روی میز می گذارد تا حس خوبی به شما دست دهد. ظرف سیب زمینی را روی دستمال می گذارد. با لبخند (تاکید کردم چون واقعا لبخند می زند!) می پرسد که آیا مایل به زدن سس هستید یا که نه. اگر بخواهید خودتان هم می توانید هر سس و ادیه ای که خواستید را استفاده کنید ولی روال این است که خودش این کار را بهتر از شما انجام می دهد D: خلاصه که سس سفید و قرمز و مقداری آویشن روی آن می زند. و سیب زمینی را با لبخند تقدیم می کند. بعد هم توضیح می دهد می توانی باز هم هر چقدر خواستی سس بزنی. همین فرایند به غایت ساده در عمل باید در روز چندین بار تکرار شود و این می شود تفاوت این مغازه دار کوچک با سایر مغازه های اطرافش که همه چیز می فروشند اما به اندازه این فروشنده مشتری ندارند.

پس از خوردن سیب زمینی به سراغ فروشنده می روم تا صحبتی با او بکنم. می گویم کار شما برایم جذاب است فقط سیب زمینی می فروشید اما این به جای این که نکته منفی باشد برعکس باعث تمایز شما شده. شروع می کند تا داستان کارش را تعریف کند. می گوید که سال ها پیش وقتی به این جا آمده تنها بوده آن موقع محصولات شرکتی به نام هلسی را پخش می کرده و جزو معدود مغازه های پخش هم بوده. روال کار هم به این شکل بوده که یک ناگت پخته به مشتری می دهد تا طعم آن را بچشد. بعد هم بسته ناگت خام را به آن ها پیشنهاد می داده. پس از مدتی متوجه شده که مردم به پخته آن علاقه بیشتری دارند و یک دستگاه سرخ کن وارد مغازه کرده و عملا مغازه تغییر کاربری می دهد بعد هم می بیند که مردم دوست دارند در کنار ناگت سیب زمینی ببینند و به این ترتیب سیب زمینی هم وارد محصولات فروشی می شود و پس از مدتی که محصولات هلسی در بازار تهران کمیاب می شوند فقط سیب زمینی می زند. به همین سادگی. از تحصیلاتش می پرسم می گوید لیسانس علوم سیاسی دارد. و می گوید از بد روزگار مشغول چنین کاری شده. می گویم به نظر من که خوب روزگار بوده. لبخندی به لب می زند و چیزی نمی گوید.

بعد از دیدار به این فکر می کردم که چه جالب گاهی محدود کردن محصولات و حذف کردن قدرت انتخاب خریدار می تواند لذت خرید آن محصول را برای خریدار دوچندان کند.

خلاصه که پیشنهاد می کنم اگر مسیرتان خورد سری هم به این مغازه بزنید. این هم فروشنده گل و مغازه کوچکش

6_16_2

اولین نظر را بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *